Ta la chen d'a Bal d'a Garona
A l'augua que baxa, d'as sierras t'a mar...
A l'augua que'n torna d'a mar, con as plebias.
A l'augua que corre cobaxo d'as piedras...
Sierra de Lobarre, Sierra de Chabierre
Sierra Caballera.
A la canta d'os manantials.
Al barranco San Martín.
A la Fuenfría.
Al peine d'a mora d'a Birchen d'os ríos.
Al Alacay, chardín de molsa entre caxicos.
A l'agua salada que as mullers i ploran...
Sin d'ombres...silenzio n'as güertas;
ni albaca, ni lidios, ni ramez de rosas.
A las glarimas d'as lolas
que'n boiras guallardas por Bentué y Rasal
implen as pauls y los caños d'agua.
A la chen d'as sierras que aguantan de pie
na tierreta mía, a Bal d'a Garona.
Sagardiana
Aragoneame
del.icio.us
Carmina Paraíso Santolaria, naxita al canto d'istas sierras. Crexié sintiendo ixas palabras que se'n ban marcha´n con a chen. A chen que'n marcha, cara bestene tu a saber qué atro lugar. Y o malo ye que, as palabras marchan dezaga d'a chen. Por ixo, dende istas pachinas, faré toz o que pueda ta que no reble a tierra mía, nunca no pas. Ni tampoco no los suyos bocables, ferius de muerte. "Ya se'n fué t'as tres pedretas" diz por istos lugars d'a sierra, cuan un ombre s'ha muerto. A Caseta d'as broxas ( "Dolmen, megalito, monumento funerario del Neolítico), ye l'ojeto, a reyalidá d'as tres pedretas...y allí en Ibirque luze bien pincho y zereño. A tierra d'os debampasaus, ye a nuestra tierra de agora, n'o sieglo XXI. As palabras bibas, d'ista luenga milenaria, feita de muitas luengas diferens, amuntonadas unas denzima d'as atras...no puede dixaparezer. Imos a fer un poquer de país. Por nusotros, por os que plegarán y por os que sen fuón.