
Biene a rosada,
con as mans de chelo.

Con a mantilla blanca
d'os días frios,

amorosía n'as berdas fuellas,
d'os chinepros

chupitos rezos
y cantas tobas.

A mañanada, ranca con oras
y o esdebenir ancolinquetas.

China-chana, s'endrezan
os camins d'o meyodía

y cosa no xorronta ixa falaguera
que inamorada, d'a sudor d'o suelo,

de cada gota d'agua
fa una rosa.

Conbidada en ista puenda grisa
no rebla la color d'a molsa...

A selba, con l'espritu d'a fridor
s'emplena de silenzio,

de bozes que n'iste agüerro
cantan en a ribera.

Por territorios de cosas simplas,
magenzia, en cada palmo tierra.

Glarimas que de goyo
u penar serio,

amuestran firme, a consistenzia d'o ser
que n'iste orache, en torna

por cada nueba nafra,
zentenas de flors chelatas

y por duelos inombraples, bidres
que por as sompras
esluzernan.
Sagardiana