Gurrión de canalera
Por medio d'os autos
mirán de pillar bella cosa, ta itar-se n'o buche,
iste gurrión de canalera, pincho y zereño,
marchó con un "riskito" n'o pico.
Dimpués i-tornó,
encara que...ya no n'había
ni tita ni pón.
Sagardiana
Por medio d'os autos
mirán de pillar bella cosa, ta itar-se n'o buche,
iste gurrión de canalera, pincho y zereño,
marchó con un "riskito" n'o pico.
Dimpués i-tornó,
encara que...ya no n'había
ni tita ni pón.
Sagardiana
N'a Laberca de Loreto
unos paxaros pasan os días.
Unatros, sólo que de paso
ta l'ibierno biben
con a machia de l'augua d'a Isuela
embalsada n'a Plana.
Por o cobalto d'os sasos de Banariés
y os campos de cantals de Cuarte,
a la tardada
esnabesan o zielo de Loreto
bandadas de grallas, bolacos e tordos
camín d'a ziudá.
A l'anochezida, no se siente cosa.
A la nana d'os carrizos de l'aberca
as anedas duermen.
E os paxaros suenian
pretos n'o pinar.
Sagardiana
Ayer de nueis, n'a radio, sintié que por Cuenca, a trenta kilometros d'a capital, eban bisto a os lupos fendo esferras con o ganau...
A un bezin l'en eban malfurriau d'os bacas.
Por un canto a conserbazión d'as espezies, por un altro a esfensa d'o territorio de l'ombre...
O lupo iberico, l'onso pirenaico...
¿Qué imos a fer con iste contornillo?
¿Parques tematicos?
¡No grazias!
Si han d'estar os lupos y os onsos bichos engarcholaus, solo que ta beyer-ne, d'escaparate, alimentaus por l'ombre, cudiaus, esbellejaus, acotolaus...engarcholaus ta que os ninos e os grans sepan que una begada bibión por asti...
Ixo ye bida?
Ye bida?
bida?
?
¡Que a bida siga ta cutio sin que l'ombre meta mucho a zarpa!
¿Estará berdá ixo d'a eboluzión d'as espezies?
Sagardiana
Si toz cuacan o monte y os suyos abitadors, aspero toz faiga onra iste bideo...porque muitismas bezes no i podemos beyer-ne y muitismas atras, sentimos a suya boz y no caemos n'a cuenta de qué bicho i ye charrán.
Sagardiana


Sagardiana de Bolea
que t'aduermes por as gleras
cuan a rosada s'empaza
con o berde d'as jedreas.
N'a Mata Sabina os güetres
encara bolán se'n ben
e as grudas se sienten alto
pasán Sasillo t'abaxo.
¿An yes, que no i te'n bes?
-Soi cobaxo d'as ulors
d'os chinepros e as bucheras,
en foscas aldas soniando
con a luz d'a premabera.
Adedicada al amigo que,una mañanada de l'estíu, retrató ista sagardiana, mirando Té de ralla, por a Sierra Caballera.
Sagardiana



Cuan a nieu caye por a sierra
un cluchigüesos s'acotrazia.
Belleza a caramuello, polideza, magenzia.
No fan falta palabras...
Sagardiana